Zaopatrzenie w materiały opakowaniowe | Jak wybierać wysokiej jakości produkty z wężami z tworzyw sztucznych

Dobór i jakość materiałów są kluczowe dla zapewnienia jakości węży, co ma bezpośredni wpływ na proces produkcji i końcowe zastosowanie węży. Materiały, z których wykonane są węże z tworzyw sztucznych, obejmują polietylen (na korpus i głowicę), polipropylen (osłonę), koncentrat barwiący, żywicę barierową, farbę drukarską, lakier itp. Dlatego wybór dowolnego materiału ma bezpośredni wpływ na jakość węża. Wybór materiałów zależy jednak również od takich czynników, jak wymogi higieniczne, właściwości barierowe (wymagania dotyczące tlenu, pary wodnej, konserwacji zapachów itp.) oraz odporność chemiczna.

Wybór rur: Po pierwsze, użyte materiały muszą spełniać odpowiednie normy higieniczne, a zawartość szkodliwych substancji, takich jak metale ciężkie i środki fluorescencyjne, powinna mieścić się w określonym zakresie. Na przykład, w przypadku węży eksportowanych do Stanów Zjednoczonych, użyty polietylen (PE) i polipropylen (PP) muszą spełniać normę 21CFR117.1520 amerykańskiej Agencji ds. Żywności i Leków (FDA).

Właściwości barierowe materiałów: Jeśli zawartość opakowań codziennych firm chemicznych obejmuje produkty szczególnie wrażliwe na tlen (takie jak niektóre kosmetyki wybielające) lub zapach jest bardzo lotny (taki jak olejki eteryczne lub niektóre oleje, kwasy, sole i inne żrące substancje chemiczne), należy w tym przypadku stosować pięciowarstwowe tubki współwytłaczane. Przepuszczalność tlenu pięciowarstwowej tubki współwytłaczanej (polietylen/żywica klejowa/EVOH/żywica klejowa/polietylen) wynosi 0,2-1,2 jednostki, podczas gdy przepuszczalność tlenu zwykłej jednowarstwowej tubki polietylenowej wynosi 150-300 jednostek. W pewnym okresie czasu tempo utraty wagi tubki współwytłaczanej zawierającej etanol jest dziesiątki razy niższe niż tubki jednowarstwowej. Ponadto EVOH to kopolimer etylenu i alkoholu winylowego o doskonałych właściwościach barierowych i retencji zapachu (optymalna grubość to 15-20 mikronów).

Sztywność materiału: Firmy produkujące chemikalia codzienne mają różne wymagania dotyczące sztywności węży, więc jak uzyskać pożądaną sztywność? Polietylen powszechnie stosowany w wężach to głównie polietylen o niskiej gęstości, polietylen o wysokiej gęstości oraz liniowy polietylen o niskiej gęstości. Spośród nich, polietylen o wysokiej gęstości charakteryzuje się większą sztywnością niż polietylen o niskiej gęstości, dlatego pożądaną sztywność można uzyskać poprzez dostosowanie stosunku polietylenu o wysokiej gęstości do polietylenu o niskiej gęstości.

Odporność materiału na działanie chemikaliów: Polietylen wysokiej gęstości ma lepszą odporność chemiczną niż polietylen niskiej gęstości.

Odporność materiałów na warunki atmosferyczne: Aby kontrolować krótkoterminową lub długoterminową wydajność węża, należy wziąć pod uwagę takie czynniki, jak wygląd, odporność na ciśnienie/upadek, wytrzymałość uszczelnienia, odporność na pękanie naprężeniowe pod wpływem środowiska (wartość ESCR), zapach i utratę składników aktywnych.

Wybór koncentratu barwiącego: Koncentrat barwiący odgrywa ważną rolę w kontroli jakości węża. Dlatego przy wyborze koncentratu barwiącego firma powinna wziąć pod uwagę jego dobrą dyspergowalność, filtrację i stabilność termiczną, odporność na warunki atmosferyczne i odporność produktu. Spośród nich, odporność koncentratu barwiącego jest szczególnie ważna podczas użytkowania węża. Jeśli koncentrat barwiący jest niezgodny z produktem, jego kolor może migrować do produktu, co może mieć bardzo poważne konsekwencje. Dlatego firmy produkujące chemikalia powinny codziennie testować stabilność nowych produktów i węży (testy przyspieszone w określonych warunkach).

Rodzaje lakierów i ich właściwości: Lakiery stosowane w wężach dzielą się na UV i suszone na gorąco, a pod względem wyglądu można je podzielić na błyszczące i matowe. Lakier nie tylko zapewnia piękne efekty wizualne, ale także chroni zawartość i ma pewien wpływ na blokowanie tlenu, pary wodnej i zapachów. Ogólnie rzecz biorąc, lakier suszony na gorąco charakteryzuje się dobrą przyczepnością do późniejszego tłoczenia na gorąco i sitodruku, podczas gdy lakier UV ma lepszy połysk. Firmy produkujące artykuły chemiczne mogą dobrać odpowiedni lakier w zależności od właściwości swoich produktów. Ponadto utwardzony lakier powinien charakteryzować się dobrą przyczepnością, gładką powierzchnią bez wżerów, odpornością na zagięcia, zużycie, korozję i nie przebarwiać się podczas przechowywania.

Wymagania dotyczące korpusu/głowicy rury: 1. Powierzchnia korpusu rury powinna być gładka, bez smug, rys, odkształceń ani odkształceń skurczowych. Korpus rury powinien być prosty i nie wygięty. Grubość ścianki rury powinna być jednolita. Tolerancje grubości ścianki, długości i średnicy rury powinny mieścić się w określonym zakresie.

2. Głowica rury i korpus węża powinny być solidnie połączone, linia połączenia powinna być schludna i estetyczna, a szerokość powinna być jednolita. Głowica rury nie powinna być przekrzywiona po podłączeniu. 3. Głowica rury i osłona powinny dobrze do siebie pasować, wkręcać się i wykręcać płynnie, bez poślizgu w określonym zakresie momentu obrotowego, a także nie powinno być wycieku wody ani powietrza między rurą a osłoną.

Wymagania dotyczące druku: W procesie druku węży zazwyczaj stosuje się druk offsetowy litograficzny (OFFSET), a większość używanych farb jest suszona promieniami UV, co zazwyczaj wymaga silnej przyczepności i odporności na przebarwienia. Kolor druku powinien mieścić się w określonym zakresie głębokości, położenie nadruku powinno być precyzyjne, odchylenie nie powinno przekraczać 0,2 mm, a czcionka powinna być kompletna i wyraźna.

Wymagania dotyczące nakrętek plastikowych: Nakrętki plastikowe są zazwyczaj wykonane z polipropylenu (PP) metodą formowania wtryskowego. Wysokiej jakości nakrętki plastikowe powinny być pozbawione widocznych linii skurczu i przetłoczeń, mieć gładkie linie formowania, dokładne wymiary i idealnie przylegać do główki tuby. Nie powinny powodować uszkodzeń strukturalnych, takich jak kruche pęknięcia lub pęknięcia podczas normalnego użytkowania. Na przykład, przy sile otwierania mieszczącej się w zakresie, nakrętka z zatrzaskiem powinna wytrzymać ponad 300 zagięć bez pęknięcia.