Inkoop van verpakkingsmateriaal | Hoe kies je hoogwaardige kunststof slangproducten?

De materiaalkeuze en -kwaliteit zijn cruciaal voor de kwaliteit van slangen en hebben direct invloed op de verwerking en het uiteindelijke gebruik ervan. De materialen waaruit kunststofslangen worden gemaakt, omvatten onder andere polyethyleen (voor de binnen- en buitenmantel), polypropyleen (buitenmantel), masterbatch, barrièrehars, drukinkt en vernis. De materiaalkeuze heeft dus een directe invloed op de kwaliteit van de slang. Daarnaast spelen ook hygiëne-eisen, barrière-eigenschappen (zoals eisen ten aanzien van zuurstof, waterdamp en geurbehoud) en chemische bestendigheid een rol.

Selectie van buizen: Ten eerste moeten de gebruikte materialen voldoen aan de relevante hygiënenormen en moeten schadelijke stoffen zoals zware metalen en fluorescerende stoffen binnen de voorgeschreven limieten blijven. Zo moeten bijvoorbeeld voor slangen die naar de Verenigde Staten worden geëxporteerd, het gebruikte polyethyleen (PE) en polypropyleen (PP) voldoen aan de norm 21CFR117.1520 van de Amerikaanse Food and Drug Administration (FDA).

Barrière-eigenschappen van materialen: Als de inhoud van de verpakking van cosmeticafabrikanten producten bevat die bijzonder gevoelig zijn voor zuurstof (zoals sommige whitening cosmetica) of een zeer vluchtige geur hebben (zoals etherische oliën of bepaalde oliën, zuren, zouten en andere corrosieve chemicaliën), dan zijn vijf-laags co-geëxtrudeerde tubes aan te raden. De zuurstofdoorlaatbaarheid van een vijf-laags co-geëxtrudeerde tube (polyethyleen/hechtmiddel/EVOH/hechtmiddel/polyethyleen) is namelijk 0,2-1,2 eenheden, terwijl die van een gewone enkellaags polyethyleen tube 150-300 eenheden bedraagt. Bovendien is het gewichtsverlies van een co-geëxtrudeerde tube met ethanol na verloop van tijd tientallen keren lager dan dat van een enkellaags tube. Daarnaast is EVOH een ethyleen-vinylalcoholcopolymeer met uitstekende barrière-eigenschappen en een goede geurretentie (een dikte van 15-20 micron is ideaal).

Materiaalstijfheid: Chemische bedrijven hebben verschillende eisen aan de stijfheid van slangen. Hoe bereik je de gewenste stijfheid? Het polyethyleen dat doorgaans in slangen wordt gebruikt, is voornamelijk lagedichtheidpolyethyleen (LDP), hogedichtheidpolyethyleen (HDP) en lineaire lagedichtheidpolyethyleen (LDL-polyethyleen). HDP heeft een betere stijfheid dan LDLP, waardoor de gewenste stijfheid kan worden bereikt door de verhouding tussen HDP en LDLP aan te passen.

Chemische bestendigheid van het materiaal: Polyethyleen met een hoge dichtheid heeft een betere chemische bestendigheid dan polyethyleen met een lage dichtheid.

Weerbestendigheid van materialen: Om de prestaties van de slang op korte of lange termijn te controleren, moet rekening worden gehouden met factoren zoals uiterlijk, drukbestendigheid/valbestendigheid, afdichtingssterkte, weerstand tegen spanningscorrosie door omgevingsinvloeden (ESCR-waarde), geur en verlies van werkzame stoffen.

Selectie van masterbatch: Masterbatch speelt een belangrijke rol in de kwaliteitscontrole van de slang. Bij de selectie van een masterbatch moet de gebruiker daarom rekening houden met eigenschappen zoals goede dispergeerbaarheid, filtratie- en thermische stabiliteit, weerbestendigheid en productbestendigheid. Vooral de productbestendigheid van de masterbatch is cruciaal tijdens het gebruik van de slang. Als de masterbatch niet compatibel is met het product, kan de kleur van de masterbatch in het product migreren, met zeer ernstige gevolgen. Daarom moeten bedrijven in de dagelijkse chemische industrie de stabiliteit van nieuwe producten en slangen testen (versnelde tests onder specifieke omstandigheden).

Soorten lak en hun respectievelijke eigenschappen: De lak die in slangen wordt gebruikt, is onderverdeeld in UV-lak en hittedrogende lak, en kan qua uiterlijk worden onderverdeeld in glanzende en matte oppervlakken. Lak zorgt niet alleen voor een mooi visueel effect, maar beschermt ook de inhoud en heeft een zekere werking tegen zuurstof, waterdamp en geurstoffen. Over het algemeen hecht hittedrogende lak goed bij latere hot stamping en zeefdruk, terwijl UV-lak een betere glans heeft. Bedrijven in de dagelijkse chemische industrie kunnen de juiste lak kiezen op basis van de eigenschappen van hun producten. Bovendien moet de uitgeharde lak een goede hechting hebben, een glad oppervlak zonder putjes, vouwbestendigheid, slijtvastheid, corrosiebestendigheid en mag deze niet verkleuren tijdens opslag.

Eisen voor het buislichaam/de buiskop: 1. Het oppervlak van het buislichaam moet glad zijn, zonder strepen, krassen, vervormingen of krimp. Het buislichaam moet recht zijn en niet gebogen. De wanddikte van de buis moet uniform zijn. De toleranties voor de wanddikte, de lengte en de diameter van de buis moeten binnen het gespecificeerde bereik liggen;

2. De kop en het buisgedeelte van de slang moeten stevig met elkaar verbonden zijn, de verbindingslijn moet netjes en strak zijn en de breedte moet gelijkmatig zijn. De kop mag na de verbinding niet scheef staan; 3. De kop en de buisafdekking moeten goed op elkaar aansluiten, soepel in- en uitdraaien en er mag geen slip optreden binnen het aangegeven koppelbereik. Er mag geen water of lucht tussen de buis en de afdekking lekken;

Drukeisen: Bij de verwerking van slangen wordt meestal offsetdruk (lithografisch offsetdruk) gebruikt, waarbij de meeste inkt UV-droog is. Dit vereist doorgaans een sterke hechting en weerstand tegen verkleuring. De drukkleur moet binnen het gespecificeerde dieptebereik liggen, de overdrukpositie moet nauwkeurig zijn, de afwijking mag niet groter zijn dan 0,2 mm en het lettertype moet volledig en duidelijk zijn.

Eisen voor plastic doppen: Plastic doppen worden meestal gemaakt van polypropyleen (PP) door middel van spuitgieten. Hoogwaardige plastic doppen moeten geen zichtbare krimplijnen of bramen vertonen, gladde gietnaden hebben, nauwkeurige afmetingen en soepel op de buiskop aansluiten. Ze mogen bij normaal gebruik geen structurele schade veroorzaken, zoals broze scheuren of barsten. Zo moet een klapdop bijvoorbeeld, bij een openingskracht binnen de toegestane limieten, meer dan 300 keer open- en dichtklappen zonder te breken.